علاقه مندی مردم کشور در سالهای گذشته به سبک سینمای رزمی میزان قابل توجهی‌ را شامل میشود .آمار بازدید و تماشای سریال‌های کرهٔ اي تلويزيون خود موید صحت عرایض می‌باشد.
سوالی‌ که مطرح است این که نقش رسانه در معرفی‌ ورزش رزمی ایران به جهان چه مقدار بوده است؟
بديهی است که تکنیک صنعت سینماگران ما و نیروی مورد نیاز جهت تولید در ایران بیشمار است اما چرا نمونهٔ اي از افسانه جومانگ را تهيه و توليد نكرده ایم؟
صرف نظر از ضعف کارگردانی ونقش آفريني‌ رزمی بازیگران; متاسفانه فرهنگ آداب و رسوم این قبیل سریالها نیز به جامعه ایرانی لطمه وارد مي كند. به عنوان نمونه: اصرار بیش از حد بر کمک از خدایان و پیشگوها با فرهنگ دینی ما نیز تضاد دارد.

براستی فرهنگ پهلوانی و اسلامی و آوازه مدال آوران رزمی ایرانی‌ کافی است تا دست اندر کاران فرهنگ کشور را اندکی‌ به تامل فرو برد;شايد با هدایت و ایجاد شرایط مناسب در این حوزه نیز حضور بهم رسانده و تماشاگر ایرانی‌ را از این وادی بي نصیب نکند.
سيد محمد فيروزفر